full screen background image
%d8%af%da%af%d8%b1%da%af%d9%88%d9%86%db%8c-%da%a9%d8%b3%d8%a8-%d9%88-%da%a9%d8%a7%d8%b1%d9%87%d8%a7-%d8%a8%d8%a7-%d8%b9%db%8c%d9%86%da%a9-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%87%d9%88%d8%b4%d9%85%d9%86%d8%af-%d9%81

دگرگونی کسب و کارها با عینک های هوشمند

404 بار دیده شده

دگرگونی کسب و کارها با عینک های هوشمند

 عینک گوگل موج جدید از هیجان را به وجود آورده و نگاه‌ها را دوباره به سمت موضوع واقعیت افزوده جلب کرده است. چرا حالا؟

جورج رت: عینک گوگل ابزاری است که تقریباً وزنی ندارد، با باتری شارژ شونده و با عمر طولانی کار می‌کند و مجهز به دوربین و حسگری است که به کاربر این امکان را می‌دهد تا حرکات را به‌صورت سه‌بعدی ببیند. این دستگاه دارای یک رایانه‌ی پوشیدنی با صفحه‌نمایشی بصری است که روی سر قرار می‌گیرد و این قابلیت مفید باعث می‌شود که اطلاعات دقیقاً جلو چشم کاربر قرار بگیرد. گوگل استاندارد جدید از عینک هوشمند را به وجود آورده است.

من تلفن هوشمند دارم. پس چه نیازی به عینک های هوشمند دارم؟

رت: وقتی شما از تلفن هوشمند استفاده می‌کنید، مدام باید نگاه خود را از محیط اطراف به سمت صفحه‌نمایش و بالعکس عوض کنید. این کار باعث از رفتن تمرکز می‌شود. به‌عنوان‌مثال، اگر کارم طوری باشد که باید هر دودستم آزاد باشند تا بتوانم با آن‌ها جایی را بگیرم، در این حال استفاده از عینک هوشمند کاملاً معقول به نظر می‌رسد؛ و صفحه‌نمایش مقابل چشمم چیزی که در واقعیت می‌بینم را با اطلاعات مفیدی افزایش می‌دهد که در انجام کارهایم به من کمک می‌کند، یا آدرس دقیق مسیری را به من می‌دهد، بدون اینکه مجبور باشم مدام به صفحه‌نمایش تلفن هوشمند خود نگاه کنم.

این فقط برای عاشقان رایانه نیست

کاربردهای تجاری بی‌شماری برای عینک های هوشمند وجود دارد

رت: کاربردی معمول برای آن، خدمات تعمیر و نگهداری است: تصور کنید که یک تعمیرکار باید کاری را انجام دهد، مثلاً پمپی را عوض کند یا از یک دستگاه صنعتی را بازدید کرده یا آن را تعمیر کند. به‌عنوان‌مثال، به کمک فناوری واقعیت افزوده، عینک هوشمند می‌تواند با استفاده از اطلاعات جی‌پی‌اِس به تعمیرکار کمک کند تا به محل دقیق برود، با دادن دستوراتی مانند «برو به راست» یا «از نردبان بالا برو». وقتی‌که تعمیرکار به پمپ رسید، عینک گوگل می‌تواند اطلاعات مربوط به آن دستگاه را در اختیار او قرار دهد.

یا موقعیتی را در یک انبار عظیم آمازون تصور کنید: عینک های هوشمند گوگل می‌تواند به فرد کمک کند تا اقلام درست را بردارد. واقعیت افزوده می‌تواند به کارگرهای موقت اطلاعات لازم را بدهد. در اینجا، عینک گوگل می‌تواند فرایند نشان دادن محل کار و پیدا کردن وسایل و ابزار را سرعت ببخشد.

واقعیت افزوده می‌تواند کیفیت را هم افزایش دهد. در صنعت خودرو، اتصال نادرست قطعات می‌تواند باعث کاهش مواردِ پرهزینه‌ی برگرداندن خودرو به کارخانه شود. سپ در سال ۲۰۰۸ و در پروژه‌ی سای‌ور به این مشکل اشاره‌کرده بود. ما در دایملر اِی‌جیِ آلمان موقعیتی را نشان دادیم که حمل‌کننده‌ها هِدستی را استفاده می‌کردند که ابزارهای درست را برای سوار کردن قطعات موتور روی‌هم به آن‌ها نشان می‌داد. نوعی از این هِدست هنوز به‌عنوان نمونه‌ی اولیه در مرکز خرده‌فروشی سپ وجود دارد.

راه‌حل‌های واقعیت مجازی سپ

سپ در حال حاضر کدام راه‌حل‌های واقعیت مجازی را ارائه می‌دهد؟

رت: برای مشتریانی که به نمایش گرافیکی سه‌بعدی چیزهایی مانند یک موتور یا نقشه‌ی یک محصول نیاز داشته باشند، ما ویژوال اینترپرایز سپ را پیشنهاد می‌کنیم. این نرم‌افزار شمارا قادر می‌سازد تا هر چیزی را، از یک ریزتراشه‌ی بسیار کوچک تا کلِ یک شهر را تجسم کنید. در حال حاضر متخصصان سپ در حال کار بر روی دو نمونه‌ی اولیه‌یِ واقعیت افزوده‌ی دیگر نیز هستند: یک نرم‌افزار بهداشت و درمان که وقتی پزشکی در حال سر زدن به بیماران بخش خود است، پرونده‌ی پزشکی آن‌ها را روی عینک هوشمندش نمایش می‌دهد و اجازه می‌دهد که اطلاعات را به‌صورت متنی یا تصوری ذخیره کند. این مورد می‌تواند به نرم‌افزار پرونده‌ی پزشکی الکترونیکی سپ متصل شود.

دومین مورد از نمونه‌ی اولیه، برای برداشتن کالا از انبارها است که با نرم‌افزار مدیریت انبار مطول، ترکیب‌شده است. در این مورد، مسئولانِ برداشتن کالا از انبار، از عینک هوشمند برای اسکن کردن بارکدهای روی کالاها با نگاه کردن مستقیم به بسته‌ی موردنظر استفاده می‌کنند. این بدان معناست که دیگر لازم نیست برای برداشتن یک کالا فهرستی بزرگی از شماره‌ی کالاها را با خود حمل کنیم. با پیامی صوتی که از طریق گوشی به آن‌ها داده می‌شود، به محل دقیق کالاها هدایت می‌شوند. وقتی‌که آن‌ها به محل درست رسیدند، صدای داخل گوشی به آن‌ها می‌گوید که چه کالایی و چند تا از آن کالا را بردارند. علاوه بر آن، نمایشگر عینک هوشمند به آن‌ها هشدار می‌دهد که گاری آن‌ها در مسیر احتمالی برخورد با گاریِ یکی دیگر از کارگران است.

حال به سراغ زمین تمرین فوتبال می‌رویم، یک نمونه‌ی اولیه بر روی باشگاه تی‌اِس‌جی هوفنهایمِ بوندسلیگا در حال ساخت است که با کمک هانا سپ، اطلاعات گرفته‌شده از حسگرهایی که به بدن ورزشکاران متصل است را تحلیل کرده و آن را بر روی عینک هوشمند مربی نمایش می‌دهد. اطلاعاتی مانند سرعت ورزشکار روی عینک نمایش داده می‌شود که مربی را قادر می‌سازد درحالی‌که با دست‌هایش در حال دادن دستور به بازیکنان است، آن‌ها زیر نظر داشته باشد.

عینک های هوشمند و سرقت اطلاعات

چه موانعی بر روی مسیر تبدیل این فناوری به چیزی با کاربردی روزمره وجود دارد؟

رت: در حال حاضر مردم نگران دزدی اطلاعات هستند. برای شرکت‌هایی که این فناوری در بخش‌های محدود داخلی استفاده می‌شود، فکر نمی‌کنم که مشکلی خاصی وجود داشته باشد؛ اما سؤالی که باقی می‌ماند این است که چطور با این مشکل کنار بیاییم که با عینک هوشمند از هر چیزی و هرکسی می‌تواند فیلم گرفته شود و نرم‌افزاری وجود دارد که قادر است این عکس و اطلاعاتی که روی عینک ذخیره‌شده است را تحلیل کند. برای تأمین امنیت اطلاعات، سپ می‌خواهد که از ابرِ سپ استفاده کند تا بتواند از اطلاعات کاربران حفاظت کند.

مسئله‌ی اصلی این است که چطور به کاربران دقیقاً اطلاعاتی را نشان دهیم که در موقعیت خاصی به آن نیاز دارند. آیا من یک فیلم کوتاه را اجرا کنم، یک آیکون را نمایش دهم یا یک متن را روی صفحه‌نمایش عینک بازتاب دهم؟ به‌احتمال‌زیاد این بزرگ‌ترین چالش است؛ چون اگر ما بیش‌ازاندازه اطلاعات نمایش دهیم، کاربر گیج می‌شود؛ اما اطلاعات خیلی کمی نمایش دهیم، عینک چیز بی‌فایده‌ای می‌شود. وظیفه‌ی ما این است که «عینک اطلاعات» را تبدیل به ی «عینک هوشمند» واقعی کنیم.

چطور سپ می‌تواند به‌صورت هوشمندانه‌ای اطلاعات تجاری را ارائه دهد؟

رت: از یک‌سو، ما می‌توانیم نرم‌افزارهای خود را با پلتفرم سپ هانا ترکیب کنیم تا از سیستم سپ اطلاعات مرتبطِ تجاری را برای عینک هوشمند مهیا کنیم. از طرف دیگر، اطلاعات عینک هوشمند از طریق محیط تعاملی و هوشمند اطراف (اینترنت اشیاء) هم به دست می‌آید. محیطی با تعداد زیادی از مراکز تولیدی که پر هستند از حسگرهایی که سیگنال‌هایی را ارسال و دریافت می‌کنند. به‌صورت مشابه، سپ می‌تواند موتورِ مفاهیم و موضوعاتی کاربر محور را در ابرِ سپ بسازد که اطلاعات را از محیط پیرامون گرفته و به‌صورت هوشمندانه‌ای بر اساس موقعیت و زمینه، آن را به نرم‌افزار عینک هوشمند بفرستد. به‌عنوان‌مثال کارگران انبارها، دریافت هشدار برای رفتن به چپ یا راست به خاطر بسته بودن یک مسیر به علت حضور ده کارگر دیگر را بسیار مفید ارزیابی خواهند کرد. این اطلاعات از یک سیستم جهانی خواهد آمد که نه‌تنها زمینه‌ای که کاربرد عینک هوشمند در آن مشغول به کار است را تشخیص می‌دهد، بلکه می‌داند که مثلاً ۱۰۰ کاربر دیگر هم در آن انبار در حال انجام دادن وظایف خود هستند.

عینک های هوشمند قادر به تحلیل‌های پیش‌بینی کننده نیز هستند

به‌صورت مشابه، متخصصان خدماتی می‌توانند ماشین‌های روی خط تولید را اسکن کرده و آن را با اطلاعات پایگاه داده‌ها مقایسه کنند. این کار نه‌تنها اطلاعاتی را در مورد قطعه‌ی خراب‌شده ارائه می‌دهد، بلکه در صورت احتمال خراب شدن آن در آینده نیز به متخصصان خدماتی هشدار می‌دهد. ارتباط با تحلیل‌های پیش‌بینی کننده‌ی سپ این کار را امکان می‌سازد. یک تجسم کننده‌ی سه‌بعدی از ماشین نشان می‌دهد که یک قطعه چطور باید تعمیر شود و همین‌طور نمای متفاوتی را بر اساس محل قرارگیری کاربر نشان می‌دهد.

نقد و بررسی

  • 5
  • 2
  • 1.4

    رتبه




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.