full screen background image

با فیبرهای نوری پای طراحان مد به بازار فناوری پوشیدنی باز خواهد شد

791 بار دیده شده

سازندگان فناوری‌های جدید انگلیسی یک فناوری پوشیدنی را طراحی کرده‌اند که خودِ لباس را تبدیل به یک حسگر فعال حرکتی می‌کند.

Loading the player...

 زلفلکس از فیبر نوری حساس به خم شدنی استفاده می‌کند که داخل لباس دوخته‌شده و بدون نیاز به پوشیدن وسایل الکترونیکی حجیم، بازخورد هوشمندانه‌ای را به ورزشکاران می‌دهد.

فناوری پوشیدنی  زلفلکس در لباس‌های ورزشی

سازندگان آن می‌گویند تا حالا پارچه‌های هوشمند چندین حسگر الکترونیکی داشتند و به همین دلیل آن‌ها حجیم‌شده و به رطوبت حساسیت داشتند. رشته‌های فیبر نوریِ زلفلکس آن‌قدر محکم هستند که بتوان از آن‌ها در لباس‌های ورزشی استفاده کرد و تنها قسمت اضافی یک بخش الکترونیکی به کوچکیِ کارتی الکترونیکی است.
مخترع زلفلکس مارتین بروک می‌گوید که عامل کلیدی، ساختن یک فناوری پوشیدنی بود که راحتی را هم تأمین کند.

با فیبرهای نوری پای طراحان مد به بازار فناوری پوشیدنی باز خواهد شد

بروک گفت: “زلفلکس یک فناوری حسگر پیشرو است که بر پایه‌ی فیبر نوری ساخته‌شده است؛ به‌طوری‌که فیبرهای نوری درواقع داخل لباس جا داده می‌شوند. آن‌ها مانند رشته‌های دیگر لباس عمل می‌کنند، داشتنِ حسگرهایی که به شما بازخورد می‌دهند هیچ مشکلی در تحرک و یا عملکرد شما ایجاد نخواهند کرد.”
این فناوری بر پایه‌ی تجربه‌های زیاد سازندگان آن در زمینه‌ی صنعت حسگرهای فیبر نوری و رادارهای ضربه‌ای ساخته‌شده است. بروک توضیح داد که زلفلکس پراکندگی نور را در فیبرهای نوری اندازه‌گیری می‌کند. وقتی‌که فیبر نوری خم می‌شود باعثِ پراکندگی و بازتاب می‌شود که این قابل‌اندازه‌گیری است.
بروک گفت: “وقتی‌که من مفصلم را خم می‌کنم، این میزان خم‌شدگیِ فیبر نوری را تغییر می‌دهد. درحالی‌که این خم‌شدگی تغییر می‌کند، خواص نور را در فیبر نوری تغییر می‌دهد و دوباره نور بیشتری به سمت مرکز آن پراکنده می‌شود. ما این میزان اضافی از پراکندگی را اندازه‌گیری می‌کنیم و این به ما کمک می‌کند که میزان خم‌شدگی مفصل را اندازه‌گیری کنیم.”
الگوریتم ما این نتایج دریافت شده از حسگرها را تبدیل به بازخوردی می‌کنند که می‌تواند برای پوشنده‌ی لباس مفید باشد. به‌عنوان‌مثال، برای اصلاح نحوه‌ی ایستادن و حرکت کردن یا راهنمایی آن‌ها برای بهبود وضعیت خود.
بروک فکر می‌کند که تصحیح سرویس زدن تنیس، نحوه‌ی ضربه زدن در گلف یا تکنیک‌های اسکی از کاربردهای آنیِ این فناوری خواهند بود. او توضیح داد: “در پایه‌ای‌ترین حالت کاری که ما می‌کنیم اندازه‌گیری زاویه‌ی مفاصل است. این کار به‌تنهایی مفید نیست. چون شما نمی‌خواهید بدانید که مچ خود را ۳۷ درجه خم کرده‌اید؛ شما می‌خواهید بازخورد مفیدی دریافت کنید. پس ‌کاری که بعدازآن انجام می‌دهیم این است که آن اطلاعات خامِ حرکت مفاصل را به‌صورت بازخورد هوشمندانه‌ای پردازش می‌کنیم، که شبیه به یک مربی مجازی به بهبود تکنیک‌های ما کمک می‌کند. یا کمک می‌کند تا حرکت بدن خود که در جلسات تمرینی و با مربی خود داشتید را ثبت کنید و با کارهایی که در هفته‌های آینده بر اساس تمرین‌ها انجام می‌دهید مقایسه کنید؛ تا ببینید که آیا به عادات نادرست حرکتی خود بازگشته‌اید یا نه.”
دانکن اسمیت که یکی از مشاوران کمبریج است. او می‌گوید که زلفلکس باعث بهبود لباس‌های هوشمند فعلی می‌شود. او گفت که این‌ها چیزی بیشتر از لباس هستند و به‌عنوان کمک‌کار حسگرهای الکترونیکی معمول عمل می‌کنند، بدون اینکه با یکدیگر همکاری داشته باشند. اجزای الکترونیکی اغلب از کارایی لباس‌ها کم می‌کنند. او خواهان وصل کردن فاصله‌ای هست که میان فناوران و طراحان مد وجود دارد.
“زلفلکس نمایانگر گامی بزرگ به سمت نوعی فناوری پوشیدنی است که چون کاملاً پوشیدنی است – حسگرها واقعاً داخل پارچه کار شده‌اند پس شما می‌توانید لباسی طراحی کنید که حسگرها داخل آن هستند. این بدان معنی است که طراحان مد می‌توانند لباس‌ها را طراحی کنند، به‌جای آنکه فناوران بخواهند فناوری‌های پوشیدنی مانند مچ‌بند و نظایر آن را طراحی کنند. و این گامی بزرگ به سمت جلو است.”
سازندگان می‌گویند که حالا فناوری زلفلکس در مرحله‌ی پیشرفته‌ای است، و آن‌ها امید دارند که با طراحان مد همکاری کرده و شرکت‌هایی را بسازند که قادر است فیبرهای نوری آن‌ها را در قالب لباس‌های ورزشیِ جذابی قرار دهند.




یک نظر درباره “با فیبرهای نوری پای طراحان مد به بازار فناوری پوشیدنی باز خواهد شد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.